دمش از انتها
تعریف: یک تکنیک دمش اپتیکی محیط لیزر است که در آن دمش در جهت باریکه لیزر صورت می ‌گیرد.
دمش از انتها

تعریف: یک  تکنیک دمش اپتیکی محیط لیزر است که در آن دمش در جهت باریکه لیزر صورت می ‌گیرد.
دمش از انتها (گاهی به آن دمش طولی هم می گویند) یک تکنیک دمش اپتیکی محیط بهره ی لیزر است که نور دمش در جهت باریکه ی لیزر وارد می شود. اگر باریکه دمش به خوبی، در حجم مد عرضی اصلی مشدد اپتیکی (حداقل در بلور لیزر) قرار گیرد، آنگاه می توان به عملکرد تک مد عرضی با کیفیت باریکه در حد پراش رسید. این امر غالباً به خاطر این است که مدهای مرتبه ی بالاتر، بهره ی خیلی پایینی داشته و به آستانه ی لیزر نمی رسند (در این روش اغلب به شعاع باریکه لیزری اندکی کوچکتر از شعاع توزیع شدت دمش نیاز است، زیرا در غیر اینصورت بدلیل توان دمش بالا، مد لیزر تحت تأثیر ابیراهی لنز گرمایی قرار می گیرد و توزیع شدت، شدیداً از شکل سر تخت[1] فاصله می گیرد). علاوه بر کیفیت بالای باریکه، دمش از انتها امکان رسیدن به بازده ‌های توانی بالا را نیز فراهم می‌ کند (معمولاً بالاتر از آنچه که در دمش از کنار می توان به آن دست یافت). به همین دلیل اکثر لیزرهای حالت جامد دمش دیودی، به خصوص آنها که توان خروجی پایینی دارند، دمش از انتها هستند.

 
چیدمان یک لیزر حالت جامد دمش از انتها.
 
معایب طرح های لیزر دمش از انتها این است که نور دمش تنها می تواند از دوجهت وارد شود و اینکه شدت اپتیکی و دمای بلور در جهت باریکه تغییر پیدا می کنند. همچنین این رویکرد باعث بوجود آمدن محدودیت در استفاده از نوع کیفیت باریکه دمش می شود که در نتیجه ی آن دمش از انتها اغلب در لیزرهای توان بالا و به خصوص در لیزرهای دمش لامپی استفاده نمی شود. گرچه تکنیک هایی هم وجود دارد که بتوان ایده دمش از انتها را برای توان های نسبتاً بالاتر تعمیم داد. به عنوان مثال، میله‌ های لیزر چند بخشی (بلورهای لیزر کامپوزیتی) می توانند برای توزیع بهتر توان جذب شده استفاده شوند.
 

[1] Flat-Top
 


   |    1398/5/23